Een wetenschappelijk artikel lezen voor beginners: waar je begint, waar je op let en hoe lang het duurt (gids voor studenten)

Als je net je eerste wetenschappelijke artikel hebt gekregen, voor een lab, een werkgroep of je scriptie, en je leest het zoals je een studieboek leest, van de eerste regel tot de laatste, dan is dat de reden dat het traag gaat en de reden dat het niet blijft hangen. Een paper is niet geschreven om op volgorde te lezen. Hij is geschreven voor andere experts, en zet dezelfde vijf dingen elke keer op dezelfde plekken. Hem lezen betekent weten waar je kijkt, in welke volgorde, en wanneer je stopt.

Deze gids is voor studenten die hun eerste papers lezen. Hij behandelt waar je begint, waar je op let, hoe lang het duurt, hoe je aantekeningen maakt, wat je doet als de paper in het Engels is en Engels niet je moedertaal is, en wat je doet als je hem dan nog niet begrijpt. Aan het eind staat een app die precies hiervoor is gebouwd, maar niets hieronder hangt daarvan af.

Waarom je een wetenschappelijk artikel niet leest als een studieboek

Bijna elke empirische paper heeft hetzelfde skelet: een abstract, een inleiding die eindigt met wat de paper vraagt, een methodesectie, resultaten met figuren en tabellen, een discussie die zegt wat het betekent en wat het niet kan aantonen, en een literatuurlijst. De volgorde is voor het gemak van de auteurs, niet van de lezer. Het resultaat waarvoor je kwam staat in de figuren en de conclusie; het moeilijkste deel, de methoden, staat in het midden; en de ene alinea die je vertelt waar de paper eigenlijk over gaat, is meestal de laatste alinea van de inleiding.

Dus de eerste regel: je gaat hem niet één keer lezen, van boven naar beneden. Je gaat hem twee of drie keer lezen, en elke keer zoek je iets specifieks. Dit is de drie-rondes-methode uit S. Keshavs "How to Read a Paper". Keshav is informaticus, toen aan de University of Waterloo, en de gids van twee pagina's die hij in 2007 schreef, is degene die nieuwe promovendi in veel vakgebieden in handen krijgen met de woorden "lees dit eerst". We beschrijven hem volledig in Hoe lees je een wetenschappelijk artikel: de drie-rondes-methode. Zo werkt hij als het je eerste paper is.

Waar je begint: de eerste tien minuten

Lees, in deze volgorde, en verder niets:

1. De titel en het abstract. Twee keer. Het abstract is de hele paper in 200 woorden; het meeste van wat je in een werkgroep over de paper moet zeggen, staat hier.
2. De figuren en tabellen, met hun bijschriften. Lees de tekst eromheen nog niet. Vraag bij elk: wat staat er op de assen, en wat is het ene ding dat deze figuur laat zien?
3. De laatste alinea van de inleiding. Hier zeggen de auteurs "in this paper, we…". Dit is de zin waarover je gevraagd zult worden.
4. De conclusie. Wat de auteurs beweren te hebben aangetoond.

Dat is vijf tot tien minuten, en je weet nu waar de paper over gaat, ongeveer wat hij heeft gevonden en of je hem kunt volgen. Als het voor een werkgroep is, ga je door. Als het een van de dertig papers voor je scriptie is, is deze ronde vaak het moment waarop je besluit dat het er niet een van jou is, en dat is een geslaagde lezing, geen mislukte.

Waar je op let: de vijf vragen die elke paper beantwoordt

Elke empirische paper beantwoordt vijf vragen, en elke vraag heeft een voorspelbare plek. Als je kunt aanwijzen waar de paper elk ervan beantwoordt, heb je de paper gelezen.

Dit zijn dezelfde vijf velden die een onderzoeker voor elke paper invult in een literatuurreviewmatrix, dus de gewoonte die je bij je eerste paper opbouwt, is die je voor de volgende honderd gebruikt.

Een praktische manier: zoek voor elke vraag de zin of alinea waar de paper hem beantwoordt, markeer die, en schrijf in de kantlijn één regel in je eigen woorden. Geen kopie van de zin; je eigen regel. Als je die regel niet kunt schrijven, heb je het antwoord nog niet gevonden, en dat is nuttig om te weten.

De tweede ronde: de figuren en de tekst eromheen

Lees de paper nu echt, maar met een doel. Ga figuur voor figuur: lees het bijschrift, zoek dan de alinea in de resultaten die deze figuur beschrijft, en lees die. Controleer of de tekst beweert wat de figuur laat zien en niet meer. Markeer alles wat je niet volgt, en markeer de referenties waarop de auteurs leunen, maar ga er nog niet achteraan. Sla de details van de methoden en alle afleidingen over; je wilt weten wat er is gedaan en wat er is gevonden, niet of je het zelf zou kunnen.

Aan het eind van deze ronde zou je iemand moeten kunnen vertellen wat de paper vroeg, hoe hij antwoordde en wat hij vond, met de belangrijkste figuur voor je. Voor de meeste werkgroepteksten en de meeste scriptiepapers stop je hier. Alleen de paar papers die het dichtst bij je eigen werk staan, hebben de derde ronde nodig, waarin je de methoden in detail doorwerkt en de redenering probeert na te bouwen vanuit de aannames van de auteurs.

Hoe lang duurt het om een wetenschappelijk artikel te lezen?

Langer dan je denkt, en dat is normaal. De getallen in Keshavs gids, geschreven met een ervaren lezer in gedachten, zijn vijf tot tien minuten voor de eerste ronde, tot een uur voor de tweede, en vier of vijf uur voor de diepe derde ronde als je er nieuw in bent. Je eerste papers duren langer dan dat: een eerstejaars die buiten het eigen vakgebied een paper leest, in het Engels, voor een werkgroep, kan rekenen op een middag voor de tweede ronde, en meer als de methoden nieuw zijn. Het gaat met elke paper sneller, deels omdat je de methode leert en deels omdat je de standaardmethoden en -termen van het vakgebied begint te herkennen.

Twee dingen helpen. Verdeel de rondes over dagen in plaats van één zitting: de eerste ronde vandaag, de tweede morgen, de aantekeningen overmorgen en je samenvatting vóór de werkgroep. En lees met een deadline in gedachten, terugrekenend vanaf de dag waarop je hem gelezen moet hebben, zodat de paper af is vóór de avond ervoor.

Hoe maak je aantekeningen bij een wetenschappelijk artikel

• Markeer het antwoord, niet de alinea. Eén zin per vraag. Een pagina die half geel is, zegt je een week later niets meer.
• Schrijf je eigen regel naast elke markering. In de kantlijn, met de hand of getypt. De parafrase is het begrip; de markering is alleen het adres.
• Bewaar het paginanummer. Elke aantekening die iets weergeeft wat de paper zegt, draagt de pagina bij zich, zodat je het terugvindt als een begeleider vraagt "waar staat dat?".
• Kopieer het abstract niet in je aantekeningen. Het abstract is het verkooppraatje van de auteurs. Jouw samenvatting is wat je vond toen je zelf ging kijken.
• Vergelijk je samenvatting achteraf met de tekst. Lees je vijf regels naast de zinnen die je hebt gemarkeerd. Waar ze verschillen, moet je herlezen.

Als de paper in het Engels is en Engels niet je moedertaal is

De meeste papers die je zult lezen zijn in het Engels, en ze lezen is een andere vaardigheid dan ze begrijpen. Een paar dingen die werken:

• Doe de eerste ronde in vertaling als dat nodig is. Vertaal het abstract en de conclusie om de vorm van de paper te pakken te krijgen. Doe daarna de tweede ronde met het origineel voor je, en vertaal waar je vastloopt één alinea tegelijk, in plaats van de hele paper in één keer. Alleen de vertaling lezen leert je niets over de termen.
• Houd de vaktermen in het Engels. Je vakgebied bespreekt ze in het Engels, je werkgroep zal ze in het Engels gebruiken, en een vertaalde term is vaak een andere term.
• Afkortingen zijn de gebruikelijke muur. Een paper definieert elke afkorting één keer, meestal in de inleiding of de methoden, en gebruikt hem daarna vijftig keer. Zoek de definitie de eerste keer dat je er een tegenkomt, en schrijf hem in de kantlijn.
• De zinnen die je niet kunt ontleden, zijn meestal de methoden. Die zijn ook voor moedertaalsprekers moeilijk. Als de tweede ronde is wat je nodig hebt, sla ze dan over.

Als je de paper nog steeds niet begrijpt

Dit overkomt iedereen, ook de mensen die de papers opgeven. Vraag je af welke van de vijf vragen je niet kunt beantwoorden. Is het de onderzoeksvraag, ga dan terug naar de laatste alinea van de inleiding en het abstract; de paper gaat misschien uit van achtergrond die je nog niet hebt, en een reviewartikel of een hoofdstuk uit een studieboek geeft je die sneller dan herlezen. Zijn het de bevindingen, ga dan terug naar de belangrijkste figuur en lees het bijschrift tot je kunt zeggen wat de assen zijn. Is het de methode, dan hoef je die in dit stadium misschien niet te begrijpen; zet dat in je aantekeningen en vraag het in het lab. Leg de paper een dag weg; de tweede lezing is altijd makkelijker dan de eerste.

Is er een app om als student wetenschappelijke artikelen te lezen?

De meeste pdf-apps laten je de pagina zien. De stap die moeilijk is voor wie voor het eerst leest, weten wat je hierna leest en of je hebt gevonden wat je zocht, wordt aan jou overgelaten. Rectoly: How to Read Papers ("Rectoly: hoe lees je papers") is een app voor iPad en iPhone, gebouwd rond precies de methode hierboven, voor studenten die hun eerste papers lezen:

• Hij leidt je in drie rondes door een paper, markeert het volgende deel om te lezen en onthoudt waar je bent gestopt.
• Hij stelt de vijf vragen en jij vindt de antwoorden: je markeert de alinea waar de paper volgens jou "waar vermeldt deze paper zijn doel?" beantwoordt, en de app controleert of je markering valt waar het antwoord staat. Zit die ernaast, dan leidt hij je naar de juiste alinea. Hij schrijft nooit het antwoord voor je, en zegt nooit "fout".
• In de leesmodus wordt een paper in twee kolommen één leesbare kolom, de kantlijn toont kleuren voor achtergrond, doel, methode, resultaten en beperkingen, en een tik op een afkorting springt naar de plek waar de paper hem definieert.
• Je vat elke vraag in je eigen woorden samen, met de hand met de Apple Pencil of getypt, en vergelijkt die naast het origineel. Niets wordt beoordeeld.
• Elke alinea kan op het apparaat naar je eigen taal worden vertaald; de paper wordt nooit naar een vertaaldienst gestuurd.
• Beantwoord "wanneer wil je hem gelezen hebben?" en hij verdeelt de rondes over de dagen, met hooguit één herinnering per dag en een widget op het beginscherm die de volgende stap toont. Na drie dagen en opnieuw na een week vraagt hij je de paper uit je eigen markeringen terug te halen.
• Er is geen account en geen aanmelding: open de pdf's die je al hebt vanuit de Bestanden-app, ook collegemateriaal. Voorbeeldpapers voor je vakgebied zijn de eerste vier weken gratis, je eerste eigen pdf is gratis, elke functie is 14 dagen gratis, en daarna is het een eenmalige aankoop van $ 9,99. Als je referenties gaat beheren, kun je overstappen naar Rectoly for Zotero of for Mendeley en je papers, markeringen en samenvattingen meenemen.

De methode is waar het om gaat; de app houdt je alleen eerlijk in het volgen ervan.

Veelgestelde vragen

Waar moet ik beginnen met het lezen van een wetenschappelijk artikel?

Niet bij de eerste regel. Lees de titel en het abstract, dan de figuren en hun bijschriften, dan de laatste alinea van de inleiding, dan de conclusie. Dat duurt vijf tot tien minuten en vertelt je wat de paper vraagt en wat hij heeft gevonden. Lees de rest daarna, met dat in gedachten.

Hoe lang duurt het om een wetenschappelijk artikel te lezen?

Voor een ervaren lezer vijf tot tien minuten voor een eerste ronde en tot een uur voor een zorgvuldige tweede ronde; een diepe lezing van een paper dicht bij je eigen werk kan vier of vijf uur duren als je er nieuw in bent. Je eerste papers duren langer, vaak een middag voor de tweede ronde, en het gaat met elke paper sneller. Verdeel de rondes over meerdere dagen in plaats van één zitting.

Moet ik de hele paper lezen?

Niet elke paper, en zelden op volgorde. Een eerste ronde bepaalt of de paper voor jou van belang is; een tweede ronde, waarbij je de details van de methoden overslaat, is genoeg voor een werkgroep of voor de meeste papers in een scriptie; alleen de papers die het dichtst bij je eigen werk staan, vragen erom dat je elke sectie in detail leest.

Wat is het belangrijkste deel van een wetenschappelijk artikel?

Om te begrijpen wat hij heeft gevonden: de figuren en de conclusie. Om te begrijpen waar hij over gaat: de laatste alinea van de inleiding, waar de auteurs de onderzoeksvraag formuleren. Om hem te beoordelen: de methoden en de beperkingen die de auteurs zelf noemen.

Hoe weet ik of ik een paper heb begrepen?

Als je kunt aanwijzen waar de paper vijf vragen beantwoordt, de onderzoeksvraag, de methode, de data, de bevindingen en de beperkingen, en voor elk één regel in je eigen woorden kunt schrijven, heb je hem goed genoeg begrepen om erover te discussiëren. Komt er geen regel, dan is die vraag de plek om te herlezen.

Hoe lees ik een paper die ik in een werkgroep moet presenteren?

Doe de eerste ronde een week van tevoren, de tweede ronde over twee of drie dagen, en schrijf je vijf regels. Bouw de presentatie rond de belangrijkste figuur: wat werd gevraagd, hoe, wat de figuur laat zien, wat de auteurs zeggen dat hij niet kan laten zien. Bereid je voor op de ene vraag die je gesteld zal worden: wat had jij anders gedaan?

Is er een app om als student wetenschappelijke artikelen op een iPad te lezen?

Rectoly: How to Read Papers is gebouwd voor studenten die hun eerste papers lezen: hij leidt de drie rondes, stelt de vijf vragen en controleert je markeringen, laat je de paper in je eigen woorden samenvatten, vertaalt alinea's op het apparaat en plant het lezen terug vanaf je deadline. Hij werkt met de pdf's die je al hebt, zonder account.

Is Rectoly: How to Read Papers gratis?

De voorbeeldpapers en je eerste eigen pdf zijn gratis, en elke functie is 14 dagen gratis. Daarna is het een eenmalige aankoop van $ 9,99 voor iPad en iPhone; er is niets te verlengen.