Jak czytać artykuł naukowy po raz pierwszy: od czego zacząć, czego szukać i ile to trwa (poradnik dla studentów)
Czytanie artykułu naukowego po raz pierwszy jest powolne i męczące, bo artykuł nie jest napisany do czytania od początku do końca. Od czego zacząć (nie od pierwszej linijki), pięć rzeczy, na które odpowiada każdy artykuł, i gdzie je znaleźć, ile to naprawdę trwa, jak robić notatki, co zrobić, gdy angielski nie jest Twoim językiem ojczystym, oraz aplikacja stworzona dla studentów czytających swoje pierwsze artykuły.
Jeśli właśnie dostałeś swój pierwszy artykuł naukowy, do laboratorium, na seminarium albo do pracy dyplomowej, i czytasz go tak, jak czyta się podręcznik, od pierwszej linijki do ostatniej, to właśnie dlatego idzie to wolno i dlatego nic z tego nie zostaje w głowie. Artykuł nie jest napisany do czytania po kolei. Jest napisany dla innych specjalistów i za każdym razem umieszcza te same pięć rzeczy w tych samych miejscach. Czytać go to wiedzieć, gdzie patrzeć, w jakiej kolejności i kiedy przestać.
Ten poradnik jest dla studentów czytających swoje pierwsze artykuły. Mówi o tym, od czego zacząć, czego szukać, ile to trwa, jak robić notatki, co zrobić, gdy artykuł jest po angielsku, a angielski nie jest Twoim językiem ojczystym, i co zrobić, gdy nadal go nie rozumiesz. Na końcu jest aplikacja zbudowana dokładnie do tego, ale nic poniżej od niej nie zależy.
Dlaczego artykułu naukowego nie czyta się jak podręcznika
Prawie każdy artykuł empiryczny ma ten sam szkielet: abstrakt, wstęp, który kończy się pytaniem stawianym przez artykuł, sekcję metod, wyniki z rysunkami i tabelami, dyskusję, która mówi, co to znaczy i czego nie da się tym wykazać, oraz bibliografię. Ta kolejność jest wygodna dla autorów, nie dla czytelnika. Wynik, po który przyszedłeś, jest w rysunkach i we wnioskach; najtrudniejsza część, metody, jest w środku; a ten jeden akapit, który mówi, o czym artykuł naprawdę jest, to zwykle ostatni akapit wstępu.
Stąd pierwsza zasada: nie przeczytasz go raz, od góry do dołu. Przeczytasz go dwa albo trzy razy, za każdym razem szukając czegoś konkretnego. To metoda trzech przebiegów z „How to Read a Paper” S. Keshava. Keshav jest informatykiem, wtedy na University of Waterloo, a dwustronicowy przewodnik, który napisał w 2007 roku, to ten, który w wielu dziedzinach wręcza się nowym doktorantom ze słowami „najpierw przeczytaj to”. Opisujemy go w całości w Jak czytać artykuł naukowy: metoda trzech przebiegów. Oto jak działa, gdy to Twój pierwszy artykuł.
Od czego zacząć: pierwsze dziesięć minut

Przeczytaj, w tej kolejności, i nic więcej:
- Tytuł i abstrakt. Dwa razy. Abstrakt to cały artykuł w 200 słowach; większość tego, co musisz powiedzieć o artykule na seminarium, jest tutaj.
- Rysunki i tabele wraz z podpisami. Nie czytaj jeszcze tekstu wokół nich. Zapytaj o każdy z nich: co jest na osiach i jaką jedną rzecz pokazuje ten rysunek?
- Ostatni akapit wstępu. To tu autorzy piszą „w tym artykule…”. To zdanie, o które zostaniesz zapytany.
- Wnioski. To, co autorzy twierdzą, że wykazali.
To pięć do dziesięciu minut, a Ty już wiesz, o czym jest artykuł, mniej więcej co ustalił i czy jesteś w stanie za nim nadążyć. Jeśli to na seminarium, idziesz dalej. Jeśli to jeden z trzydziestu artykułów do pracy dyplomowej, często właśnie na tym przebiegu decydujesz, że to nie jest jeden z Twoich, i to jest lektura udana, nie nieudana.
Czego szukać: pięć pytań, na które odpowiada każdy artykuł

Każdy artykuł empiryczny odpowiada na pięć pytań, a każde z nich mieszka w przewidywalnym miejscu. Jeśli potrafisz wskazać, gdzie artykuł odpowiada na każde z nich, przeczytałeś artykuł.
| Pytanie | Czego szukasz | Gdzie to zwykle jest |
|---|---|---|
| Pytanie badawcze | O co pyta artykuł, w jednym zdaniu | Koniec wstępu; abstrakt |
| Metoda | Jak autorzy zabrali się za odpowiedź: eksperyment, ankieta, model, analiza istniejących danych | Metody i pierwsze linijki wyników |
| Dane | Co zmierzyli lub kogo badali i w jakiej liczbie: próba, zbiór danych, okres | Metody, tabela 1 |
| Wyniki | Dwa lub trzy rezultaty, na których opiera się artykuł, z liczbami | Wyniki; rysunki; ostatnie zdania abstraktu |
| Ograniczenia | To, co sami autorzy mówią, że badanie nie jest w stanie wykazać | Dyskusja, często akapit zaczynający się od „Our study has several limitations” („Nasze badanie ma kilka ograniczeń”) |
To te same pięć pól, które badacz wypełnia w macierzy przeglądu literatury dla każdego artykułu, więc nawyk, który budujesz na pierwszym artykule, to ten, którego użyjesz przy następnych stu.
Praktyczny sposób: dla każdego pytania znajdź zdanie lub akapit, w którym artykuł na nie odpowiada, zaznacz je i napisz na marginesie jedną linijkę własnymi słowami. Nie kopię zdania; Twoją własną linijkę. Jeśli nie potrafisz jej napisać, jeszcze nie znalazłeś odpowiedzi, i dobrze to wiedzieć.
Drugi przebieg: rysunki i tekst wokół nich
Teraz przeczytaj artykuł porządnie, ale z celem. Idź rysunek po rysunku: przeczytaj podpis, potem znajdź w wynikach akapit, który opisuje ten rysunek, i przeczytaj go. Sprawdź, czy tekst twierdzi to, co pokazuje rysunek, i nic ponadto. Zaznacz wszystko, za czym nie nadążasz, i zaznacz źródła, na których opierają się autorzy, ale jeszcze za nimi nie podążaj. Pomiń szczegóły metod i wszelkie wyprowadzenia; chodzi Ci o to, co zrobiono i co ustalono, a nie o to, czy sam potrafiłbyś to zrobić.
Pod koniec tego przebiegu powinieneś umieć powiedzieć komuś, o co artykuł pytał, jak odpowiedział i co ustalił, mając przed sobą jego główny rysunek. Dla większości lektur seminaryjnych i większości artykułów do pracy dyplomowej tu się zatrzymujesz. Tylko kilka artykułów najbliższych Twojej własnej pracy wymaga trzeciego przebiegu, w którym szczegółowo przechodzisz przez metody i próbujesz odtworzyć argumentację z założeń autorów.
Ile trwa przeczytanie artykułu naukowego?
Dłużej, niż myślisz, i to normalne. Liczby w przewodniku Keshava, napisanym z myślą o doświadczonym czytelniku, to pięć do dziesięciu minut na pierwszy przebieg, do godziny na drugi i cztery lub pięć godzin na pogłębiony trzeci przebieg, gdy jest się w tym nowym. Twoje pierwsze artykuły zajmą więcej: student pierwszego roku czytający artykuł spoza swojej dziedziny, po angielsku, na seminarium, może spodziewać się popołudnia na drugi przebieg, i więcej, jeśli metody są nowe. Z każdym artykułem idzie szybciej, po części dlatego, że uczysz się metody, a po części dlatego, że zaczynasz rozpoznawać standardowe metody i terminy dziedziny.

Pomagają dwie rzeczy. Rozłóż przebiegi na kilka dni zamiast jednego posiedzenia: pierwszy przebieg dziś, drugi jutro, notatki pojutrze, a Twoje podsumowanie przed seminarium. I czytaj z terminem w głowie, licząc wstecz od dnia, na który musisz mieć artykuł przeczytany, tak aby był gotowy przed wieczorem dnia poprzedniego.
Jak robić notatki z artykułu naukowego
- Zaznaczaj odpowiedź, nie akapit. Jedno zdanie na pytanie. Strona w połowie żółta tydzień później nie mówi Ci nic.
- Obok każdego zaznaczenia napisz własną linijkę. Na marginesie, odręcznie lub na klawiaturze. Parafraza to zrozumienie; zaznaczenie to tylko adres.
- Zachowuj numer strony. Każda notatka, która podaje coś, co mówi artykuł, nosi swoją stronę, żebyś mógł to odnaleźć, gdy promotor zapyta „gdzie to jest napisane?”.
- Nie przepisuj abstraktu do notatek. Abstrakt to oferta autorów. Twoje podsumowanie to to, co znalazłeś, kiedy sam poszedłeś sprawdzić.
- Porównaj potem swoje podsumowanie z tekstem. Przeczytaj swoje pięć linijek obok zdań, które zaznaczyłeś. Tam, gdzie się różnią, trzeba czytać ponownie.
Gdy artykuł jest po angielsku, a angielski nie jest Twoim językiem ojczystym

Większość artykułów, które przeczytasz, jest po angielsku, a ich czytanie to osobna umiejętność od ich rozumienia. Kilka rzeczy, które działają:
- Zrób pierwszy przebieg w tłumaczeniu, jeśli potrzebujesz. Przetłumacz abstrakt i wnioski, żeby uchwycić kształt artykułu. Potem zrób drugi przebieg z oryginałem przed sobą, tłumacząc po jednym akapicie tam, gdzie utkniesz, zamiast całego artykułu naraz. Czytanie samego tłumaczenia nie uczy Cię nic o terminach.
- Zostaw terminy techniczne po angielsku. Twoja dziedzina dyskutuje o nich po angielsku, Twoje seminarium będzie ich używać po angielsku, a przetłumaczony termin to często inny termin.
- Skróty to zwykła ściana. Artykuł definiuje każdy skrót raz, zwykle we wstępie lub w metodach, a potem używa go pięćdziesiąt razy. Znajdź definicję, gdy pierwszy raz na niego trafisz, i zapisz ją na marginesie.
- Zdania, których nie umiesz rozgryźć, to zwykle metody. Są trudne także dla rodzimych użytkowników języka. Jeśli drugi przebieg to wszystko, czego potrzebujesz, pomiń je.
Gdy nadal nie rozumiesz artykułu
To zdarza się każdemu, także tym, którzy zadają artykuły. Zapytaj, na które z pięciu pytań nie umiesz odpowiedzieć. Jeśli to pytanie badawcze, wróć do ostatniego akapitu wstępu i do abstraktu; artykuł może zakładać wiedzę, której jeszcze nie masz, a artykuł przeglądowy lub rozdział podręcznika da Ci ją szybciej niż ponowne czytanie. Jeśli to wyniki, wróć do głównego rysunku i czytaj jego podpis, aż potrafisz powiedzieć, co jest na osiach. Jeśli to metoda, być może na tym etapie nie musisz jej rozumieć; napisz to w notatkach i zapytaj w laboratorium. Odłóż artykuł na dzień; drugie czytanie jest zawsze łatwiejsze niż pierwsze.
Czy jest aplikacja do czytania artykułów naukowych dla studentów?
Większość aplikacji do PDF pokazuje Ci stronę. Krok, który jest trudny dla kogoś czytającego po raz pierwszy, czyli wiedzieć, co czytać dalej i czy znalazłeś to, czego szukałeś, zostaje Tobie. Rectoly: How to Read Papers („Rectoly: jak czytać artykuły”) to aplikacja na iPada i iPhone’a zbudowana dokładnie wokół powyższej metody, dla studentów czytających swoje pierwsze artykuły:
- Prowadzi Cię przez artykuł w trzech przebiegach, zaznaczając następną część do przeczytania i pamiętając, gdzie skończyłeś.
- Zadaje pięć pytań, a Ty znajdujesz odpowiedzi: zaznaczasz akapit, w którym Twoim zdaniem artykuł odpowiada na „gdzie ten artykuł podaje swój cel?”, a aplikacja sprawdza, czy Twoje zaznaczenie trafia tam, gdzie zapisana jest odpowiedź. Jeśli nie, prowadzi Cię do właściwego akapitu. Nigdy nie pisze odpowiedzi za Ciebie i nigdy nie mówi „źle”.
- W trybie czytania artykuł w dwóch kolumnach staje się jedną czytelną kolumną, margines pokazuje kolory dla tła, celu, metody, wyników i ograniczeń, a dotknięcie skrótu przenosi tam, gdzie artykuł go definiuje.
- Podsumowujesz każde pytanie własnymi słowami, odręcznie Apple Pencil lub na klawiaturze, i porównujesz z oryginałem obok siebie. Nic nie jest oceniane.
- Każdy akapit może zostać przetłumaczony na Twój język na urządzeniu; artykuł nigdy nie jest wysyłany do usługi tłumaczeniowej.
- Odpowiedz „na kiedy chcesz mieć to przeczytane?”, a aplikacja rozłoży przebiegi na dni, z najwyżej jednym przypomnieniem dziennie i widżetem na ekranie początkowym pokazującym następny krok. Po trzech dniach i ponownie po tygodniu prosi Cię o przypomnienie sobie artykułu na podstawie własnych zaznaczeń.
- Nie ma konta ani logowania: otwórz PDF-y, które już masz, z aplikacji Pliki, w tym materiały z zajęć. Przykładowe artykuły z Twojej dziedziny są bezpłatne przez pierwsze cztery tygodnie, Twój pierwszy własny PDF jest bezpłatny, każda funkcja jest bezpłatna przez 14 dni, a potem to jednorazowy zakup za 9,99 $. Gdy zaczniesz zarządzać bibliografią, możesz przejść na Rectoly for Zotero lub for Mendeley i zabrać ze sobą swoje artykuły, zaznaczenia i podsumowania.
Metoda jest tu sednem; aplikacja tylko pilnuje, żebyś uczciwie się jej trzymał.
Najczęstsze pytania
Od czego zacząć czytanie artykułu naukowego?
Nie od pierwszej linijki. Przeczytaj tytuł i abstrakt, potem rysunki i ich podpisy, potem ostatni akapit wstępu, potem wnioski. To zajmuje pięć do dziesięciu minut i mówi Ci, o co artykuł pyta i co ustalił. Resztę przeczytaj później, mając to w głowie.
Ile trwa przeczytanie artykułu naukowego?
Dla doświadczonego czytelnika pięć do dziesięciu minut na pierwszy przebieg i do godziny na uważny drugi; pogłębione czytanie artykułu bliskiego Twojej własnej pracy może zająć cztery lub pięć godzin, gdy jest się w tym nowym. Twoje pierwsze artykuły zajmą więcej, często popołudnie na drugi przebieg, i z każdym artykułem idzie szybciej. Rozłóż przebiegi na kilka dni zamiast jednego posiedzenia.
Czy muszę przeczytać cały artykuł?
Nie każdy artykuł i rzadko po kolei. Pierwszy przebieg decyduje, czy artykuł ma dla Ciebie znaczenie; drugi przebieg, z pominięciem szczegółów metod, wystarcza na seminarium lub do większości artykułów w pracy dyplomowej; tylko artykuły najbliższe Twojej własnej pracy wymagają szczegółowego przeczytania każdej sekcji.
Jaka jest najważniejsza część artykułu naukowego?
Żeby zrozumieć, co ustalił: rysunki i wnioski. Żeby zrozumieć, o czym jest: ostatni akapit wstępu, w którym autorzy formułują pytanie badawcze. Żeby go ocenić: metody i ograniczenia, które sami autorzy podają.
Skąd mam wiedzieć, czy zrozumiałem artykuł?
Jeśli potrafisz wskazać, gdzie artykuł odpowiada na pięć pytań: pytanie badawcze, metodę, dane, wyniki i ograniczenia, i napisać do każdego jedną linijkę własnymi słowami, zrozumiałeś go na tyle, by o nim dyskutować. Jeśli któraś linijka nie chce się napisać, to pytanie jest miejscem do ponownego czytania.
Jak czytać artykuł, który mam zaprezentować na seminarium?
Zrób pierwszy przebieg tydzień wcześniej, drugi przebieg w ciągu dwóch lub trzech dni, i napisz swoje pięć linijek. Zbuduj prezentację wokół głównego rysunku: o co pytano, jak, co pokazuje rysunek, czego według autorów nie jest w stanie pokazać. Przygotuj się na to jedno pytanie, które padnie: co zrobiłbyś inaczej?
Czy jest aplikacja do czytania artykułów naukowych na iPadzie dla studentów?
Rectoly: How to Read Papers jest zbudowana dla studentów czytających swoje pierwsze artykuły: prowadzi przez trzy przebiegi, zadaje pięć pytań i sprawdza Twoje zaznaczenia, pozwala podsumować artykuł własnymi słowami, tłumaczy akapity na urządzeniu i planuje czytanie wstecz od Twojego terminu. Działa na PDF-ach, które już masz, bez konta.
Czy Rectoly: How to Read Papers jest bezpłatna?
Przykładowe artykuły i Twój pierwszy własny PDF są bezpłatne, a każda funkcja jest bezpłatna przez 14 dni. Potem to jednorazowy zakup za 9,99 $ na iPada i iPhone’a; nie ma nic do odnawiania.