Jak dodawać adnotacje do PDF-ów z Mendeley na iPadzie

Masz otwarty artykuł na iPadzie i rysujesz kreskę pod zdaniem. Gdzie ta kreska teraz jest?

Odpowiedź nie jest taka sama dla każdego rodzaju znaku, jaki możesz postawić, i nie jest taka sama dla każdego sposobu, w jaki artykuł w ogóle trafił na iPada. Ten artykuł przechodzi przez to, co Mendeley potrafi zapisać, czego nie potrafi i co to oznacza dla znaków, które zaraz postawisz.

Co Mendeley zapisuje jako adnotację

Własna dokumentacja dla deweloperów Mendeley definiuje adnotację jako typ plus miejsce na stronie. Typy są trzy:

Adnotacja ma też kolor, profil, który ją utworzył, oraz informację, czy jest prywatna, czy udostępniona grupie. Współrzędne to punkty typograficzne mierzone od lewego dolnego rogu strony.

To cały model. Dobrze pasuje do tego, co ludzie robią z tekstem (zaznaczają fragment, przypinają komentarz w miejscu), i oznacza, że te znaki są danymi strukturalnymi, a nie pikselami wypalonymi w pliku. Ma też konsekwencję, która liczy się na iPadzie, i o niej jest reszta tego artykułu.

Jeśli dodajesz adnotacje w przeglądarce

Interfejs webowy Mendeley pozwala zakreślać i dodawać notatki, a te trafiają prosto do Twojej biblioteki jako adnotacje powyższych typów. Nic nie zostaje na lodzie: to, co robisz w przeglądarce, jest na komputerze.

Ograniczenia są ograniczeniami przeglądarki. Nie ma wejścia czułego na nacisk, nie ma odrzucania dłoni, a strona jest stroną: pracujesz w takim rozmiarze, jaki daje Ci ekran.

Jeśli dodajesz adnotacje w osobnej aplikacji do PDF

Pobierasz PDF, otwierasz w czytniku, tam go oznaczasz. To droga z najlepszymi narzędziami do adnotacji i zarazem droga, na której Twoje znaki opuszczają bibliotekę.

Adnotacje, które robisz, należą do tej kopii pliku, w tej aplikacji. Mendeley nie ma pojęcia, że powstały. Artykuł skatalogowany i artykuł z adnotacjami to teraz dwa różne obiekty, a ten, na który wskazuje Twój cytat, nie jest tym, w którym pisałeś. Po miesiącach naprawdę trudno to rozplątać, dlatego warto zdecydować wcześnie, zamiast odkrywać to w trakcie przeglądu literatury.

Niektóre czytniki potrafią wyeksportować adnotacje z powrotem jako spłaszczony PDF albo podsumowanie. To pomaga, ale spłaszczona adnotacja nie jest już danymi strukturalnymi: nie da się jej przeszukać, odfiltrować po kolorze ani edytować w Mendeley tak, jak natywnego zakreślenia.

Jeśli dodajesz adnotacje w aplikacji, która się synchronizuje

Aplikacja, która loguje się na Twoje konto Mendeley, może tworzyć adnotacje przez to samo API, którego używa interfejs webowy. Zakreślenie zrobione na iPadzie staje się highlight w Twojej bibliotece, w tych samych współrzędnych, w tym samym kolorze, a zakreślenie zrobione na komputerze w zeszłym miesiącu jest na miejscu, gdy otwierasz artykuł na iPadzie.

To jedyna droga, na której istnieje jedna kopia artykułu, a nie dwie.

Między aplikacjami z tej kategorii różni się to, które z Twoich znaków odbywają tę podróż. Co prowadzi nas do tego jednego, który jej nie odbywa.

Dlaczego pismo odręczne jest inne

Spójrz na model jeszcze raz: typ i prostokąt na stronie.

Odręczna kreska nie jest prostokątem. Jest ścieżką: ciągiem punktów, z naciskiem, pochyleniem i grubością, która zmienia się wzdłuż jej długości. W modelu adnotacji Mendeley nie ma pola, które mogłoby ją pomieścić. To nie jest aplikacja, która czegoś nie zaimplementowała; to kształt, na który format nie ma miejsca.

Żadna aplikacja nie zamieni więc Twojego pisma odręcznego z Apple Pencil w adnotację Mendeley. Nie każda biblioteka jest tak zbudowana: format Zotero ma miejsce na atrament, co omawiamy w Co Zotero robi z Twoimi adnotacjami na iPadzie. Wszystko, co twierdzi inaczej, robi coś innego: spłaszcza atrament do pikseli w PDF-ie albo przechowuje go gdzieś poza Mendeley i pokazuje Ci z powrotem.

To drugie jest wersją uczciwą i warto wiedzieć, którą z nich robi dana aplikacja, bo obie zachowują się zupełnie inaczej, gdy otwierasz artykuł gdzie indziej.

Offline i gdy dwa urządzenia się nie zgadzają

Dwie kolejne rzeczy decydują o tym, jak adnotowanie wygląda przez semestr.

Offline. Znaki postawione bez połączenia muszą być przechowywane lokalnie i wysłane, gdy połączenie się pojawi. Aplikacja, która zapisuje przez API tylko w chwili rysowania, straci pracę w samolocie.

Konflikty. Dwa urządzenia, oba z Twoją biblioteką, oba edytowane. Albo synchronizacja, która usunęłaby więcej adnotacji, niż powinna. Adnotacje nie są tym rodzajem danych, w którym nowsza kopia powinna po cichu wygrywać: semestr notatek na marginesach nie ma funkcji cofnij. Warto wiedzieć, czy aplikacja rozwiązuje to po cichu, czy zatrzymuje się i Ci o tym mówi.

Gdzie jest miejsce Rectoly

Rectoly tworzy prawdziwe adnotacje Mendeley. Zakreślenia, podkreślenia i karteczki zrobione na iPadzie pojawiają się w Twojej bibliotece jako adnotacje, a adnotacje zrobione gdzie indziej są na miejscu, gdy otwierasz artykuł. Jedna kopia, w obie strony.

Pismo odręczne idzie uczciwą wersją drugiej drogi opisanej wyżej. Ponieważ Mendeley nie ma typu atramentowego, kreski Apple Pencil są trzymane poza modelem adnotacji: o ile tego nie wyłączysz, są zapisywane w pozycji Mendeley jako dołączony plik, a Rectoly przenosi je z jednego Twojego urządzenia na następne. Napisz na iPadzie, otwórz ten sam artykuł w Rectoly na Windows albo Macu, a kreski tam są, w tym samym miejscu na stronie. Czego nie robią, to nie pojawiają się narysowane na stronie w samym Mendeley, bo nie ma tam niczego, czym można by je narysować.

Znaki postawione offline są zapisywane na urządzeniu i wysyłane, gdy znów się połączysz. Jeśli runda synchronizacji miałaby skasować większość pisma odręcznego w artykule albo dwa urządzenia się nie zgadzają, Rectoly zatrzymuje się i Ci o tym mówi, zamiast rozwiązywać to po cichu.

Najczęstsze pytania

Czy mogę zakreślić PDF z Mendeley na iPadzie i zobaczyć to na komputerze?

Tak, jeśli używasz aplikacji, która tworzy adnotacje przez Twoje konto Mendeley. Zakreślenia, podkreślenia i karteczki to dokładnie te typy, które Mendeley zapisuje, więc pojawiają się na komputerze jak każda inna adnotacja.

Dlaczego moje pismo odręczne z Apple Pencil nie pokazuje się w Mendeley?

Model adnotacji Mendeley obejmuje zakreślenia, karteczki i notatki, każdą umiejscowioną prostokątem na stronie. Odręczna kreska jest ścieżką, nie prostokątem, więc nie ma sposobu, by zapisać ją jako adnotację Mendeley. Aplikacje, które zachowują Twoje pismo odręczne, przechowują je poza tym modelem, a to, gdzie pojawi się ponownie, zależy już od aplikacji. Rectoly zapisuje je w pozycji jako plik i rysuje z powrotem na stronie wszędzie tam, gdzie czytasz (iPad, iPhone, Windows albo Mac), ale własny czytnik Mendeley nie ma typu atramentowego do wyświetlenia, więc tam pozostaje ono plikiem.

Jeśli dodam adnotacje do pobranego PDF-a w innym czytniku, czy mogę przenieść te znaki do Mendeley?

Nie jako adnotacje. Zwykle można wyeksportować spłaszczoną kopię z wypalonymi znakami i dołączyć ją do pozycji, ale wynikiem jest obraz Twoich adnotacji, a nie adnotacje, które Mendeley może przeszukać albo edytować.

Czy moje istniejące adnotacje z Mendeley pokazują się na iPadzie?

Z aplikacją, która się synchronizuje, tak: adnotacje są odczytywane, nie tylko zapisywane, więc to, co oznaczyłeś na komputerze, jest na miejscu, gdy otwierasz artykuł.

Podsumowanie

Zanim powierzysz semestr czytania jakiemuś sposobowi pracy, warto wiedzieć, które z Twoich znaków są danymi strukturalnymi w bibliotece, a które pikselami w jakimś pliku.

Zakreślenia, podkreślenia i karteczki mogą być tym pierwszym. Pismo odręczne nie może, nie z winy żadnej konkretnej aplikacji, lecz dlatego, że format nie ma dla niego kształtu. To, co aplikacja może zrobić, to trzymać Twoje pismo odręczne w rozsądnym miejscu i uczciwie powiedzieć Ci, gdzie ono jest.